به گزارش سرویس جهان مشرق، کارشناسان و مقامات سابق پنتاگون، به ویژه مرتبطین با نیروی دریایی تروریستی آمریکا، می‌گویند حساب‌ها در حال خالی شدن هستند و تأمین مالی جنگی بدون هدف نهایی مشخص، چالش اصلی است.

روزنامه انگلیسی گاردین در یک گزارش اختصاصی جنجالی(27 آگوست) خبر داد کجنگ دونالد ترامپ علیه ایران، ارتش آمریکا را دچار بحران مالی شدیدی کرده است؛ به‌طوری که نیروی دریایی ایالات متحده مجبور شده برای پوشش هزینه‌های جنگی، از محل بودجه حقوق و دستمزد و منابع دیگر پول جابه‌جا کند. این موضوع بر اساس اسنادی که گاردین مشاهده کرده و همچنین مصاحبه با مقامات نیروی دریایی، پیمانکاران و تحلیلگران دفاعی به دست آمده است.

عملیات مشترک آمریکا و اسرائیل که ذخایر مهمات ایالات متحده را تهی کرده و حملات تلافی‌جویانه ایران را برانگیخته، حملاتی که پایگاههای راهبردی در سراسر خاورمیانه را ویران کرده‌اند، فشار فزاینده‌ای بر بودجه‌های کل ارتش وارد می‌کند.

در یکی از یادداشت‌های داخلی پنتاگون درباره بودجه نیروی دریایی که گاردین آن را مشاهده کرده، هشدار داده شده که به دلیل «دستبرد زدن» این وزارتخانه به حساب‌های حقوق و دستمزد برای تأمین مالی عملیات جنگی، «کسری‌هایی در حساب‌های پرداخت حقوق» وجود دارد.

کارشناسان و مقامات سابق می‌گویند حساب‌ها در حال خالی‌شدن هستند. هارلن اولمن، افسر بازنشسته نیروی دریایی، گفت: «قلک شکسته است.» اولمن عضو کمیسیون ملی آینده نیروی دریایی است، اما گفت که از طرف این کمیسیون صحبت نمی‌کند.

یک مقام رسمی و یک پیمانکار نیروی دریایی گفتند که تعمیرات غیراضطراری تأسیسات ساحلی به دلیل کمبود نقدینگی به تعویق افتاده است.

هنگامی که ترامپ در ۲۸ فوریه جنگ را آغاز کرد، این جنگ به‌سرعت بودجه‌های موجود ارتش را تحت فشار قرار داد — به‌ویژه بودجه نیروی دریایی که نه‌تنها در موج نخست حملات مشارکت داشت، بلکه بعداً مسئولیت محاصره دریایی گسترده‌ای را نیز بر عهده گرفت. کاخ سفید در نهایت از کنگره درخواست بودجه اضطراری برای تأمین هزینه‌های جنگ کرد، اما با توجه به عدم محبوبیت جنگ، احتمال تصویب این درخواست کمرنگ است.

یک مقام نیروی دریایی که درباره نحوه برنامه‌ریزی این نیرو برای مقابله با کسری‌ها توجیه شده بود، گفت که پول به روشهای خلاقانه‌ای جابه‌جا می‌شود. او گفت: «پول حقوق و دستمزد برای پرداخت هزینه عملیات‌های خارج از کشور برداشته شد و اکنون با پولی که خرج نشده جایگزین می‌شود. آن‌ها در حال جبران کسری حقوق هستند تا ما پول کافی در چک حقوقمان دریافت کنیم.»

بودجه نیروی دریایی برای سال ۲۰۲۶، تقریباً ۳۰۰ میلیارد دلار، شامل بخشهای مختلفی از پول است که کنگره برای نیازهای گوناگون تخصیص داده است: پرسنل، کشتی‌سازی، خرید سامانه‌های تسلیحاتی خاص و «عملیات و نگهداری» — یعنی اداره روزمره ناوگان و پایگاه‌های آن. قانون محدودیت‌هایی برای نحوه جابه‌جایی پول بین این بخش‌های بودجه تعیین کرده است.

این موضوع گاهی در برخی جلسات استماع در کاپیتول هیل مطرح شده است. سوزان کالینز در جلسه ۲۱ ژوئیه کمیته تخصیص بودجه سنا گفت: «به من گفته شده برخی از شاخه‌های نظامی با چالش‌های نقدینگی کوتاه‌مدت مواجه‌اند.» یکی از دستیاران گفت نیروی دریایی یکی از شاخه‌هایی بود که کالینز به آن اشاره داشت.

در بیانیه‌ای، سخنگوی نیروی دریایی گفت بودجه تعمیرات و عملیات تمام نشده است. در این بیانیه آمده: «وزارت نیروی دریایی به‌طور فعال منابع خود را مدیریت می‌کند تا تعهدات پرداخت فعلی را به‌موقع انجام دهد. ما همچنان با کنگره همکاری نزدیک داریم تا خواسته‌های عملیاتی جاری را برآورده کنیم و پرسنل و آمادگی خود را در طول سال مالی حفظ کنیم.»

در داخل این نیرو، کمبود نقدینگی رازی پنهان نیست. تاد هریسون، تحلیلگر دفاعی در اندیشکده محافظه‌کار امریکن انترپرایز، گفت: «آن‌ها فقط دربارهاش علنی صحبت نمی‌کنند. و من گمان می‌کنم این تصمیمی عمدی از سوی رهبران غیرنظامی پنتاگون است، از وزیر به بالا، به دلایل سیاسی، آن‌ها نمیخواهند به نظر برسد که آمادگی نظامی آینده را فدای جنگی می‌کنند که به‌طور فزاینده‌ای به یک بدهی سیاسی تبدیل می‌شود.»

«با کمبودهای بحرانی مواجه هستیم»

ارتش می‌دانست که بحران در راه است. در اواسط ماه مه، دریاسالار داریل کودل، رئیس عملیات نیروی دریایی، به کنگره هشدار داد که فشار مالی در ماه ژوئیه بروز خواهد کرد. او گفت: «بودجه سال مالی ۲۰۲۶ برای عملیات خشم حماسی پیش‌بینی نشده بود. نگرانم که در بازه زمانی ژوئیه مجبور شوم درباره نحوه تولید نیرو تصمیم‌گیری کنم. این میتواند بر نحوه انجام رزمایشها و عملیات عادی تأثیر بگذارد تا مطمئن شوم که بودجه لازم برای ادامه تلاش جنگی عملیات خشم حماسی را دارم.»

پیت هگست وزیر جنگ، کنگره را برای دریافت بودجه اضطراری تحت فشار قرار داده و در ژوئیه گفت بدون آن، «با کسری‌های حیاتی مواجه خواهیم شد.» وزیر جنگ شهادت داد که جنگ ایران ۳۵.۷ میلیارد دلار هزینه داشته، اما مشخص نیست که آیا این رقم، محاسبه کاملی از هزینه‌های جنگ است یا نه.

هنگامی که دولت ترامپ از کنگره ۶۷ میلیارد دلار بودجه اضطراری برای وزارت دفاع درخواست کرد، مشخص نکرد چه مقدار از آن برای نیروی دریایی خواهد بود. مجلس نمایندگان در ژوئیه لایحه دفاعی ۱.۱۵ تریلیون دلاری و یک مجوز بودجه جداگانه که ۷۳ میلیارد دلار برای جنگ ایران فراهم می‌کرد را تصویب کرد، اما بعید است هیچکدام به قانون تبدیل شوند.

اولمن اشاره کرد که در جریان جنگهای عراق و افغانستان، تأمین بودجه از سوی کنگره روان‌تر بود زیرا آن درگیری‌ها با قطعنامه مجوز داشتند. او گفت: «در این مورد، هیچ مجوزی برای استفاده از نیروی نظامی وجود ندارد. آیا کنگره موظف است هزینه درگیری‌ای را بپردازد که خودش آن را مجاز نکرده است؟»

«پولشان تمام شد»

این واقعیت که نیروی دریایی ورشکسته است — یا حداقل فعلاً پولش تمام شده — ممکن است به نوعی سیلی به صورت ترامپ باشد.

رئیس‌جمهور آمریکا اغلب از آن‌چه خود احساس نزدیکی به تئودور روزولت می‌داند، سخن گفته است؛ روزولت که از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ رئیس‌جمهور بود و بر گسترش نیروی دریایی آمریکا نظارت داشت و به‌اصطلاح «ناوگان بزرگ سفید» را به دور دنیا اعزام کرد. اما به‌جای ناوگان بزرگ سفید، دولت ترامپ اصطلاح «ناوگان طلایی» را پذیرفته است. از جمله جاه‌طلبی‌های دریایی او: طرح‌هایی برای کشتی‌های عظیم «کلاس ترامپ»، بزرگ‌ترین ناوهای جنگی در تاریخ ایالات متحده.

مدیریت جزئی‌نگر ترامپ شامل دستور به نیروی دریایی برای بازطراحی یک ناو هواپیمابر بوده تا جنگنده‌ها را با سامانه منجنیق بخار و هیدرولیک پرتاب کند، نه با سامانه الکترومغناطیسی. همانطور که گاردین گزارش داده، او از سال ۲۰۱۷ هر سال درباره ترجیحات خود در مورد منجنیق‌های پرتاب ناو هواپیمابر اظهارنظر کرده است.

با این حال، در این مرحله، تأمین مالی جنگی بدون هدف نهایی مشخص، چالش اصلی است. یک افسر سابق نظامی که اکنون برای یک شرکت پیمانکار نیروی دریایی کار می‌کند و درباره کسری‌ها توجیه شده، گفت: «اوضاعشان خراب است. همه سلاح‌هایشان را شلیک کردند؛ همه کشتی‌هایشان را فرسوده کردند؛ پولشان هم تمام شد.»